De koopvaardijherdenking gaat door, in welke vorm is nog niet bekend

Begin mei deed Peter Brounts van het comité Koopvaardijherdenking en voormalig loods, een dringend beroep op belangstellenden om de herdenking van de omgekomen zeelieden uit de tweede wereldoorlog te blijven herdenken.

De Stichting Oorlogsjaren in Vlissingen voelde “de verplichting” om hierover met de heer Brounts in gesprek te gaan. Reden was dat zo een belangrijk onderdeel van onze lokale geschiedenis in de tweede wereldoorlog niet buiten de herdenkingen mag vallen. De Stichting heeft na de goede gesprekken besloten hier serieus en gemotiveerd mee aan de slag te gaan. Hierbij blijven voorlopig de kennis en contacten van Brounts en zijn mensen zeer belangrijk. Gelet op de coronacrisis is nog niet te zeggen in welke vorm de herdenking verder gaat, volgens onze voorzitter de heer Jan Koopman. Alle draaiboeken en referenties zijn aan de Stichting overhandigd zodat niet al te veel opnieuw moet worden uitgedacht. Door de contacten met Scalda en de HZ hopen we ook op de betrokkenheid van studenten bij de herdenking van hun beroepsgroep.

Tijdens de oorlog werd onze vloot gehalveerd door oorlogsgeweld en met de bijbehorende doodsangsten van de bemanningen die meestal niet terug konden keren naar huis en het verlies van de vele kameraden. Met een kans van 1 op 5 dat je om het leven komt door een torpedo, mijn of luchtbombardement. Op 6 juni 1940 werd immers een vaarplichtbesluit afgekondigd dat inhield dat men verplicht werd dienst te doen aan boord van Nederlandse schepen als je jonger was dan 60 jaar.

Toelichting:
Zeelieden vormen een belangrijke basis in onze geschiedenis. Het maritiem monument op de boulevard van de kunstenaar Wessel Couzijn is ter nagedachtenis aan de vele zeelieden die tijdens de oorlog hun leven op zee verloren hebben bij het uitoefenen van hun werk. Vlissingen is verweven met de zee door de bouw van
schepen, de havens en de maritieme opleidingen. Haar meest eervolle zeeman is nog altijd Michiel Adriaanszoon de Ruyter.

In de tweede wereldoorlog moesten veel Zeeuwse gezinnen omgaan met de grote onzekerheden doordat er soms 5 jaar geen contact was met de zeevarenden. Op 23 maart 1907 legde Prins Hendrik de eerste steen voor de Zeevaartschool aan Boulevard Bankert. Echtgenote Koningin Wilhelmina onthulde in 1938 een borstbeeld van haar man zaliger, dat in de gevel werd ingemetseld. Tijdens WOII werd de school zwaar beschadigd, afgebroken en in 1946 heropend.


Het borstbeeld prijkt sinds het einde van de oorlog nog altijd in de gevel van de praktijkschool op de boulevard. In de voormalige zeevaartschool, naar het ontwerp van Arend Rothuizen, dat na de oorlog gebouwd werd, werden 174 namen van omgekomen oud-scholieren aangebracht op een plaquette in de hal.

Reactie schrijven

Commentaren: 0