Het wordt tijd dat we ons breed inzetten voor inhoud en kwaliteit. Anders gaan nog veel mooie, waardevolle en kwetsbare dingen in Vlissingen kapot na de kaalslag van de art.12 periode.
Onderstaand een bewerking van een column van Ilja Leonard Pfeiffer uit NRC over het verdwijnen van het programma “Zomergasten”. Het is een voorbeeld van wat er misgaat en waarom en is daarmee in
algemene zin tevens een pleidooi voor inhoud en kwaliteit en een waarschuwing tegen gemakzucht en onverschilligheid.
Als de standaard is
Dat inhoud angstvallig vermeden wordt,
Dat een diepte-interview niet langer mag duren dan 6 minuten,
Dat geen woorden met meer dan drie lettergrepen worden gebruikt,
Dat, als een bijzin dreigt, het tijd is voor een mening van Gerard Joling of Angela de Jong,
Dat vlotte uitlegvideo’s, vol emoties uit een voordeelpak, de plaats innemen van verdieping,
Dan wordt een programma
Dat een zeldzame en kwetsbare oase is in een woestijn van commercie,
Dat een trage en nieuwsgierige zoektocht naar nuance en paradoxen probeert te zijn,
Dat meer werd besproken en reacties losmaakte dan het kijkers trok,
Dat een manifestatie was van moed om 3 uur live een spanningsboog door de ether te trekken die ook kon knappen en daar niet bang voor was,
Waarvan meerdere afleveringen geschiedenis hebben geschreven,
Afgeschaft
Op initiatief van partijen die hun rancune jegens kwaliteit en onafhankelijkheid willen botvieren.
Niets kregen ze voor elkaar. Maar het is ze wel gelukt om iets moois, breekbaars en waardevols kapot te maken.
Vrij naar Ilja Leonard Pfeiffer
Derksens
Reactie schrijven