Ik ben geen Vlissinger van oorsprong. Inmiddels woon ik hier 40 jaar. Het reilen en zeilen van Vlissingen gaat me aan het hart gaat, maar een echte Vlissinger word ik nooit. Dat werd me te
verstaan gegeven toen ik zei voor het project De Vaart op de plek van Boulevard Bankert 154 te zijn, het voormalige praktijkgebouw van de oude Zeevaartschool. De oude zeevaartschool, het
naastgelegen monumentenpand op nr. 156 is na meerdere functiewisselingen onlangs omgetoverd in het prestigieuze Hotel De Zeevaartschool. Daar is het nodige lef voor nodig, omdat opereren in een
gebouw dat terecht de monumentenstatus verwierf, geen sinecure is.
Het praktijkgebouw heeft geen monumentenstatus. Het was eigendom van Hogeschool Zeeland (HZ), maar had geen functie meer voor het hogere maritieme onderwijs. Het stond leeg en was aan het
verpieteren. HZ deed het in de verkoop en een groep investeerders kocht het pand. Ze waren niet geïnteresseerd in het pand, ze waren geïnteresseerd in de grondpositie. Hier viel iets te
ontwikkelen met toegevoegde waarde voor de boulevard, de stad en voor de eigen portemonnee. Belangrijk is de boulevardvisie, het beeld-kwaliteitsplan dat in 2021 door de gemeenteraad is
vastgesteld. Daarmee gaf de gemeenteraad zoals het betaamt het kader voor ontwikkelingen op de boulevard aan. In de bijlagen bij de visie is een apart hoofdstuk gewijd aan de locatie Boulevard
Bankert nr. 154. Het heet daar “Locatiepasport”. Misschien fout gespeld en bedoelt men paspoort? Er zijn nog 3 andere “locatiepasporten” in die bijlagen gespecificeerd: voor de locatie Hotel
Britannia, voor de hoek Coosje Buskenstraat en Boulevard Bankert en voor een locatie op de boulevard waar een paviljoen gerealiseerd zou kunnen worden. Dat schept helderheid zou je denken.
Maar dat is buiten de waard gerekend van de echte Vlissingers. Dat een projectontwikkelaar met voortvarendheid aan de slag is gegaan, ontwerpen heeft laten maken, onderzoeken naar o.a. windhinder
heeft laten uitvoeren en daarbij met gemeente, waterschap en betrokken bewoners steeds heeft overlegd, dat mocht allemaal niet baten. Toen uiteindelijk de plannen rijp waren voor publicatie
kwam een aantal bewoners die in het voortraject uit en te na betrokken en gehoord zijn in het geweer. Ze waren gehoord, er was wel naar ze geluisterd, maar de projectontwikkelaar deed blijkbaar
niet wat ze wilden. Ze vonden het nieuwe geplande gebouw te hoog, ze waren bang voor windhinder en het monumentale Hotel De Zeevaartschool werd aan het zicht onttrokken. De publiciteit werd
gezocht, politieke partijen werden aan de mouw getrokken, handtekeningen werden ingezameld. Onze boulevard mocht immers niet aangetast worden.
Ik ben benieuwd hoe het nieuwe college en de nieuwe gemeenteraad hier mee omgaan. Meteen een mooie lakmoesproef voor de partijen die WONEN met vette hoofdletters in hun programma
hebben staan en voor de politici die menen dat je op eerder vastgelegde kaders niet moet kunnen bouwen. En onder verwijzing naar de nieuwste voorstellen over de AOW-leeftijd: in de politiek
geven afspraken in het verleden geen garanties op de toekomst.
Derksens
Reactie schrijven